گزارش جلسه ی شعر فارسی در تاریخ 91/3/2

جلسه گروه شعر فارسی در خانه ی فرهنگ گیلان :
زمان : سه شنبه       91/3/2
ساعت شروع : 6عصر

در ابتدای جلسه مه ناز یوسفی بخشی از کتاب حسین پاینده با نام "دموکراسی و نقد ادبی" را خواند که در مورد مرگ مولف ، نقد ادبی و فرمالیسم روسی بود.
سپس مه یار ندایی شعری برای نقد خواند،پس ازشنیدن شعر ندایی، پاک عقیده گفت:
شعر حاوی اطلاعات بسیاری ست و سرشار از نماد  و تصویر است ، شعر ثقیل است و جای تأمل بسیار دارد .از نظر او شاعر در گفتن همه ی حرفهای نهفته در شعر، تعجیل به خرج داده و نتوانسته به خوبی از عهده ی این کار بربیاد.
گلستانی معتقد بود که:فضای شعر ، یک فضای اعتراضی ست، اما یک فضای منسجم را به نمایش نمی گذارد و ضعف شعر هم به دلیل عدم فضا سازی مناسب است.همچنین به نظر او
در شعر از استعاره های مرده زیاد استفاده شده بود. مانند اسماعیل وآپولون و...
یوسفی گفت: با عدم انسجام در شعر موافقم اما این عدم انسجام در زبان شعر وجود دارد بلکه فضاهای موجود در شعر را می توان از نظر معنایی به یکدیگر مرتبط ساخت .
حسینی گفت: این شعر به دلیل نداشتن انسجام زبانی ضربه خورده و به همین سبب سخت می توان بین بندها ارتباط معنایی برقرار کرد. همچنین در بعضی از قسمت های شعر، ارجاعات کمی مبهم است. و اینکه شعر با تمام قدرتی که در نماد پردازی داشته، در بعضی موارد تکراری عمل کرده مانند آوردن اسامی لورکا و گرانادا با هم.
به نظر اسحاقی: تعداد ارجاع های برون متنی در شعر زیاد است و همین باعث ِ فشرده شدن کار شده. او معتقد بود که شعر در چندین جا جنبه ی شعاری پیدا کرده مانند : "نبود و نیست هرگز، حق انتخابتان"
به نظر قویدل، نمی توان اسم این کار را شعر گذاشت. او گفت که ما در اینجا با مجموعه ای از تصاویر سر و کار داریم که هر یک ارجاعی بیرونی دارند، در واقع یک مشت حرف که به صورت تکنیکی بیان می شوند. به نظر او این کار به دلیل ماهیت تجربی که دارد، ارزشمند است اما برای  تبدیل شدن به شعر، به زمان نیاز دارد.
در ادامه ی جلسه شعری از فرزام حسینی را شنیدیم.
به نظر یوسفی در شعر حسینی، گریزهای خیلی خوبی وجود دارد که در کل اثر وارد شده است. اما در بعضی از بخش ها شعر بیش از حد طولانی شده بدون اینکه حرفی را تمام کند به نوعی معتقد بود که در شعر اطناب وجود دارد.
اسحاقی گفت: شعر شروع خوبی داشت اما در پایان"چه کنم" ها خیلی تکرار شده اند. همچنین به نظر او بعضی از قسمت های شعر جنبه ی توضیحی پیدا کرده بود که خیلی لذت بخش نبود.
به نظر حسن پور، در این شعرچیزی وجوددارد که شاعر را اذیت می کند و شاعر سعی دارد که آن را به وسیله ی یک سری از ایماژها و نمادها برای مخاطب توضیح دهد؛ تاحدی هم این کار را انجام می دهد اما در میان کار وا می ماند.و این باعث می شود که در نهایت در کل متن هیچ اتفاقی نیفتاده و کلیتی وجود نداشته باشد که بتوان از آن به عناون تجربه ی شاعر با شعر خویش یا تجربه ی ما از شعر نام برد. همچنین از نظر او در اثر حسینی، اندیشه ی شعری موج می زند و حجم زیادی از ارجاعات بیرونی در شعر وجود دارد که خیلی لذت بخش نیست.
قویدل گفت:نقطه ی ضعف شعر، کمبود فلسفه ی شعری ست.و زمانی این ضعف بر طرف می شود که شاعر فلسفه و رویکرد خود را نسبت به هستی داشته باشد و بدون ترس آنها را بیان کند.
از نظر گلستانی نمی توان به همین راحتی گفت که در این شعر فلسفه وجود ندارد؛ به نظراو فلسفه نوعی از بیان اندیشه ست و شعر هم نوعی از فلسفه؛ زیرا که یک نوع از اندیشه را  روایت بیان می کند. پس نمی توان گفت که این شعر خالی از اندیشه ست و در نهایت خالی از فلسفه .
در پایان مریم اسحاقی، مصطفی خانی، نگین آذر، معصومه اکبری شعر خواندند.
دوستان حاضر در جلسه عبارت بودند از :فرزاد پاک عقیده ، ناهید ثانی ، منیژه صانعی ، نیما رجب زاده ، مصطفی خانی پور ،نگار نجاتی ، امیر حسین ندایی ، ربابه کریمی ، مریم اسحاقی ، معصومه اکبری ، شاهپور بوبرد ، ابوالقاسم مبرهن ، شاهین دلبری ، سید فرزام حسینی ، نوید قویدل ، ورگ ، عباس گلستانی و مه ناز یوسفی

ارسال دیدگاه

: نام شما
: پست الکترونیک
: دیدگاه
: کد امنیتی

درباره‌ی خانه فرهنگ گیلان

خانه‌ی فرهنگ گیلان در راستای گسترش ارتباط با هنرمندان و هنردوستان داخل و خارج از مرزهای ایران و هم‌اندیشی با آنان در بخش‌های مختلف فرهنگی و هنری ، سایت اینترنتی خانه را نسبت به گذشته در سطحی پیش‌رفته‌تر با سازماندهی امور ...

آمار بازدید کنندگان

بازدیدکنندگان امروز : 1112
بازدیدکنندگان ديروز : 1808
بازدیدکنندگان در هفته : 10106
بازدیدکنندگان در ماه : 41046
بازدیدکنندگان در سال : 476756
کل بازدیدکنندگان : 1402761
کاربران آنلاین : 67